بگو در راه عشق ما چه باشد نقطه پایان

نه وصل ما بود ممکن نه دل کندن بود آسان

به امید چه بنشینیم که هر چه پیش رو بینیم

سراب است و میان آن رهی دشوار و بی پایان

فلک بر ما همی تازد جهان با ما نمیسازد

دگر ما بر چه دل بندیم بگو دیگر عزیز جان

مرا دردیست ازعشقت که بر اغیار نشد عنوان

همان بهتر بسوزم زان غمت در خلوت پنهان

بیا تا بشکنیم زنجیر سرد بیکسی ها را

رها گردیم از این دوران سخت غربت هجران

ز یک دست نازنین من صدایی برنمیخیزد

بده دستی به دست من که بگریزیم از این زندان

parastoo

شراب خواستم...

                    گفت : " ممنوع است "

آغوش خواستم...

                    گفت : " ممنوع است"

بوسه خواستم...

                   گفت : " ممنوع است "

نگاه خواستم...

                  گفت: " ممنوع است "

نفس خواستم...

                 گفت : " ممنوع است "

                                                    ...

حالا از پس آن همه سال دیکتاتوری عاشقانه ،

با یک بطری پر از گلاب ،

آمده بر سر خاکم و به آغوش می کشد  با هر چه بوسه ،

                                                           سنگ سرد مزارم را

                                      و

چه ناسزاوار

عکسی را که بر مزارم به یادگار مانده ،

                                     نگاه می کند و در حسرت نفس های از دست رفته ،

به آرامی اشک می ریزد .

                                                 ...

تمام تمنای من اما

                 سر برآوردن از این گور است

                                               تا بگویم هنوز بیدارم...

                                                                        سر از این عشق بر نمی دارم.

parastoo

ببین اندام تنهاییم را که در لحظه های خاکستری در انتظار طلوع خورشید است

parastoy saket

نه می خوام بین من و بین دلش جنگ بشه

نه می خوام عشقی که اون نداره کم رنگ بشه

من فقط یه چیزی از خدا می خوام، دلم می خواد

واسه یکبارم شده دلش برام تنگ بشه

parastoo

 ما هميشه صداهاي بلند را ميشنويم، پررنگ ها را ميبينيم، سخت ها را ميخواهيم. غافل ازينکه خوبها آسان ميآيند، بي رنگ مي مانند و بي صدا مي روند

parastoo